Herken je dit?
Die eeuwige ochtendrun waar je niet aan ontkomt. Nog even die paar minuten langer in je bed blijven liggen. Maar voor je het weet, ben je alweer mega gestrest omdat je tijd tekort komt. Terwijl je eigenlijk al weet dat die paar extra minuten in bed je hele ochtend op zijn kop kunnen gaan zetten.
​
Hierdoor ontbijt je vaak niet in rust of je grijpt niet naar de juiste voeding, met de gedachte: "Nou, dan heb ik maar iets binnen." Of je besluit het ontbijt naar je werk te verplaatsen, maar door de chaos heb je niet echt iets voedzaams meegenomen. En voor je het weet, heb je alweer trek. En dan… komt je collega langs met de vraag: “koffie?” en “koekje?” Ach, voor één keer kan het wel, toch?
Mijn studententijd...
Ik herken bovenstaande zo goed! Mijn studententijd was precies zo. Ik rolde letterlijk van de ene suikerpiek naar de andere en eindigde telkens keihard in een dip. Na twee uur zonder eten was ik prikkelbaar, begon ik te trillen en schreeuwde mijn lichaam om brandstof. Ik dacht dat ik waarschijnlijk gewoon een "snelle spijsvertering" had.
​
Mijn ontbijt bestond meestal uit magere yoghurt met fruit en een beetje granola. En zodra ik weer trek kreeg, greep ik vaak naar een liga – ja, die Milk Break Liga, herinner je die nog? Ik had altijd de gewoonte om eerst de zijkanten eraf te eten en dan het midden langzaam op te smikkelen of ik ging voor een FruitKick, deze ging er ook altijd goed in.
Daarna volgde de lunch en dit waren altijd boterhammen met vooral weinig beleg. Twee boterhammen op elkaar met wel één plakje kaas of met pindakaas. En na deze twee boterhammen gingen er vaak nog wel twee in. Na mijn lunch kwam er altijd nog wel ergens een snackmoment.
Mijn avondmaaltijd bestond uit Hollandse pot: Aardappels, groente en vlees. Ik was niet zo'n vleeseter, dus at ik voornamelijk veel aardappels en wat groente
(ik woonde destijds nog bij mijn ouders).
In principe, als je het zo leest, denk je wellicht: ontbijt, een liga en daarna een aantal broodjes, snack en mijn avondmaaltijd, dat is toch niet heel gek? En uiteraard waren er ook dagen bij waarin ik lekker snoepte of een zak chips opentrok.
Mijn kinder jaren...
In mijn kinderjaren kreeg ik als ontbijt brood. Op school was het vaak fruit of een liga, en we kregen een pakje melk, chocolademelk of yogidrink. Weet je dat nog? Dat werd op school aangeboden.
Daarna volgde de lunch, die ook voornamelijk uit brood bestond. Na schooltijd was het tijd voor een snoepje; wij kregen altijd zo'n LangeJan, en ik vond het heerlijk! En als mijn vader thuiskwam, mochten we altijd een pindakoek. Daarnaast dronken we geen frisdrank, maar wel limonade.
En zoals ik al beschreven had, was het altijd Hollandse pot. Vaak waren de groenten een beetje "snot" (sorry, mama), en ja, het vlees was natuurlijk niet van de beste kwaliteit. Dit was voornamelijk varkensgehakt, slavink of speklapjes.
Waar ik achter kwam...
Totdat ik mij steeds meer ging verdiepen in voeding, kwam ik er vrij snel achter dat ik voornamelijk snelle koolhydraten binnenkreeg en nauwelijks eiwitten of gezonde vetten.
Snelle koolhydraten, zoals suiker en bewerkte producten, worden snel opgenomen in het bloed, wat zorgt voor een snelle stijging van de bloedsuikerspiegel (een piek).
Deze snelle stijging gaat vaak gepaard met een scherpe daling, wat een "suikerdip" kan veroorzaken.
Wanneer dit patroon zich herhaalt, kan het leiden tot schommelingen in je energielevels en een constante drang naar meer eten.
Dit gebeurt omdat het lichaam, wanneer de bloedsuikerspiegel snel stijgt en vervolgens weer daalt, signalen afgeeft dat je weer energie nodig hebt, wat resulteert in hongergevoelens. Daarnaast kan dit schadelijk zijn voor je gezondheid, omdat het kan bijdragen aan insulineresistentie, PCOS, acne en een verhoogd risico op diabetes type 2.
Nederlanders zijn gek op koolhydraten
Laten wij net in een land wonen waar koolhydraten de basis vormen van bijna elke maaltijd. Brood, pasta, rijst, aardappels – dat vinden we allemaal heerlijk.
Ik wil niet zeggen dat deze keuzes niet "goed" voor je zijn, maar het is wel goed om eens na te gaan over de hoeveelheid die je binnenkrijgt op een dag en hoeveel je verbrandt.
Hoeveel eiwitten of vetten krijg je binnen? En belangrijk: hoeveel vezels? En zou je eventueel meer kunnen variëren in je keuzes? Kijk eens naar de producten waarvoor je kiest.
Maar, je hebt een keuze...
Ga je voor het vertrouwde tarwebrood van de supermarkt, of kies je voor het zuurdesemspeltbrood van die ambachtelijke bakker? Hoe ga je je boterham beleggen? Kies je voor iets voedzaams? Zoals avocado en een lekker eitje?
Wat is je volgende keuze: ga je voor de standaard pasta, of geef je je maaltijd een boost met linzenpasta of volkoren speltpasta? En dan dat stukje vlees: voor welke stukje vlees ga jij? Of ga je liever naar een boer waar je weet waar het vlees vandaan komt, en welk leven de dieren hebben gehad?
En de eieren, heb je daar ook al over nagedacht? Kies je voor de standaard eieren, van kippen die vaak geen fijn leven hebben gehad, veel stress en vooral granen hebben gegeten, of ga je voor eieren van kippen die lekker buiten rondscharrelen en insecten eten, zoals het hoort? Dat laatste maakt echt een wereld van verschil uit in de samenstelling van je ei.
​
Alles draait om bewuste keuzes. Die keuzes liggen volledig in jouw handen. Jij bepaalt waar je je vlees koopt, waar je brood vandaan komt en hoe jij je maaltijden samenstelt.
Zelf ben ik op onderzoek uitgegaan. Ik vond een bakker die 100% zuurdesembrood maakt, en ik heb uitgevraagd hoe zij dat doen. Hetzelfde geldt voor vlees. Vroeger was ik geen grote vleeseter, maar sinds ik een boer heb gevonden waarvan ik weet hoe de dieren hebben geleefd, eet ik nu veel vaker vlees. Het voelde als een ontdekkingsreis naar betere, gezondere keuzes.
Bewustwording...
Sinds ik deze bewuste keuzes ben gaan maken, is er zoveel veranderd. Dat ik me trillerig voelde, mijn korte lontje, mijn onzuivere huid, de PMS en die eeuwige middagdip – zijn nu allemaal verleden tijd.
Het voelt als nieuwe energie die door me heen stroomt. Ik zou nooit meer terug willen naar hoe het was. Natuurlijk was dit niet van de ene op de andere dag gebeurd. Het was een proces, stap voor stap.
Wil jij ook deze frisse energie ervaren?
Wil jij ook afscheid nemen van die vervelende dipjes en lichamelijke ongemakken?
Ben jij ook bereid om deze stap te zetten?
